معانی کلمه : گوز

مولوی .

چشم.

گوزن#NAME?

گردو.
⟨ گوز بر گنبد افشاندن: [قدیمی، مجاز] کار عبث و بیهوده کردن: ◻︎ یکی نام‌جوی و دگر شادروز / مرا بخت برگنبد افشاند گوز (فردوسی: ۲/۴۲۲ حاشیه).
⟨ گوز بویا: (زیست‌شناسی) [قدیمی]= جوز ⟨ جوز بویا
⟨ گوز پوده شکستن: [قدیمی]
۱. گردوی بی‌مغز شکستن.
۲. [مجاز] کار بیهوده کردن.

(گَ) (اِ.) گردو، جوز.

(گُ) (اِ.) چشم ، عین .

(اِ.) باد صداداری که از مخرج انسان خارج می شود، تیز، ضرطه . ؛ ~ چه ربطی به شقیقه دارد کنایه از: دو چیز نامتجانس و نامربوط ، جواب حرف نامربوط . ؛گنده ~ی کردن ادعا کردن ، تفاخر بی اصل و اساس کردن .

گُوْز:govz (بندرعباسی). زنبور درشت به رنگ غالب قهوه ای و دو نوار زردرنگ حلقوی بر روی قسمت انتهایی بدنش. نیش این زنبور از زنبور سوری دردناکتر است و در خاک و روی دیوار لانه می کند. لانۀ بزرگی می سازد به عرض نیم متر و گاهی بیشتر تا ۷۰ سانتی متر. .

تکیه ای: guz
طاری: guz
طامه ای: guz
طرقی: tiz / guz
کشه ای: guz
نطنزی: guz

چشم.

باد، تیز، ریح

گاز