گورْزاد (elf)گورْزاداِلف در لغت به معنی گورزاد و در فرهنگ عامه، روح شریر زمین یا کوه. گورزادهای مذکر ریش دارند، قبا و باشلق می پوشند و غالباً در اقامتگاه های زیرزمینی شان گنج پنهان می کنند. «گورزاد باغ» را، که صورت تزیینی این ارواح است، نخستین بار چارلز آیشم در ۱۸۵۰ از آلمان برای خانۀ اعیانی خود، لَمپورت هال در نورتمپتن شر، به انگلستان آورد. کاربرد اولیۀ این واژه را به پاراتسلزوس/پاراسلسوس، پزشک و...
فرهنگ فارسی
۱ - در گذشته چون زن آبستنی که زادنش نزدیک بود می مرد او را رد گور می نهادند و شخصی را روی گور می گماشتند ونی یا لوله ای از درون گور به بیرون می گذاشتند تا چون کودک زاده شود صدایش از آن لوله شنیده شود و گور را بشکافند و بیرون آورند . عامه این کودکان را گورزا می گفتند و معتقد بودند که چنین کودکی کوتاه قد خواهد شد . ۲ - کوتاه قد کوتوله : درخت کوتاهی که مثل گورزا ها رشد نکرده مانده بود دیده میشد ....
