تلفظ بین المللی : /ɡˈandʒ rˈiz/ تلفظ : [g'andZ R'iz]
لغت نامه دهخدا
گنجریز. [ گ َ ] ( نف مرکب ) کنایه از جوانمرد و بسیار بخش. ( آنندراج ). سخی و جوانمرد. || مسرف. مبذر. ( ناظم الاطباء ). || ریزنده گنج : بفرمود تا خازن زودخیزکند پیل بالا بر او گنج ریز.نظامی.همه ره گنج ریز و گوهراندازبیاوردند شیرین را به صد ناز.نظامی.- خاطر گنج ریز؛ گهربار. گهرزاد. مجازاً وقاد : به آواز پوشیدگان گفت خیزگزارش کن از خاطر گنج ریز.نظامی....
فرهنگ فارسی
طبع وقاد : باواز پوشیدگان گفت خیز گزارش کن از خاطر گنج ریز . ( نظامی )
