معانی کلمه : گشن

۱. بسیار؛ انبوه: ◻︎ به خرده توان آتش افروختن / پس آنگه درخت گشَن سوختن (سعدی۱: ۴۸ حاشیه).
۲. دارای هیکل تنومند.

نر؛ تخمی؛ فحل.
⟨ گشن دادن: (مصدر متعدی) [قدیمی]
۱. مایۀ آبستنی دادن؛ باردار ساختن.
۲. بارور کردن درخت خرما با گرد ‌افشاندن.
⟨ گشن گرفتن: (مصدر لازم) [قدیمی] بارور ‌شدن؛ باردار‌ شدن؛ آبستن ‌شدن.