معانی کلمه : گسستگی

تلفظ بین المللی : /ɡˌosastˈeɡi/ تلفظ :‌ [g,osast'egi]

لغت نامه دهخدا

گسستگی. [ گ ُ س َس ْ ت َ / ت ِ ] ( حامص ) شکاف. || رخنه. || شکستگی. || انقطاع.تفرق. || رهاشدگی. ( ناظم الاطباء ). || پراکندگی. ( یادداشت بخط مؤلف ). || در تداول حکما، به معنی انفصال. ضد پیوستگی ( اتصال ): گمان نیست که صورت جسم نه این سه اندازه است که آن پیوستگی است که پذیرای آن توهم است که گفتیم و آن صورت پیوستگی است لامحاله که اگر هستی جسم گسستگی این ابعاد سه گانه را اندر وی نشایستی توهم کردن و ...

فرهنگ عمید

گسیخته بودن.

فرهنگ معین

(گُ سَ تِ ) ۱ - (حامص . ) بریدگی ، انقطاع . ۲ - پراکندگی .

فرهنگ فارسی

۱ - بریدگی انقطاع . ۲ - پراکندگی تفرق . ۳ - رها شدگی . ۴ - انفصال مقابل پیوستگی : ... اگر هستی جسم گسستگی بودی این ابعاد سه گانه را اندر وی نشایستی توهم کردن و پیوستگی ضد گسستگی است . ۵ - ( اسم ) رخنه شکاف .

مترادف و متضاد

انفصال، انقطاع، پارگی، گسیختگی ≠ پیوستگی

disconnection (اسم)قطع، تفکیک، گسیختگی، گسستگی، عدم ربط، نداشتن رابطهrupture (اسم)جدایی، قطع، فتق، گسیختگی، گسستگی، پارگیdissociation (اسم)جدایی، تجزیه، تفکیک، گسستگی، افتراق...

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

انفصال، انقطاع، پارگی، گسیختگی ≠ پیوستگی

معانی کلمه : گسستگی

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

معانی کلمه : گسستگی

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

نظرات