معانی کلمه : گره کردن

تلفظ بین المللی : /ɡˈereh kˈardan/ تلفظ :‌ [g'eReh k'aRdan]

لغت نامه دهخدا

گره کردن. [ گ ِ رِه ْ ک َدَ ] ( مص مرکب ) بند کردن. استوار کردن :
گنجه گره کرده گریبان من
بی گرهی گنج عراق آن من.

نظامی.

|| گره زدن :
دشمن من این تن بدمهر مست
کرده گره دامن بر دامنم.

ناصرخسرو ( دیوان ص 279 ).

مشت کردن دست‌ها، به صورت گره در آوردن

( مصدر ) ۱ - گره زدن عقده بستن . ۲ - دگمه بستن . ۳ - استوار کردن بند کردن .

مشت‌های خود را گره کرد

he clenched his fists

clench (فعل)

گره کردن