معانی کلمه : گده

گده. [ گ َ دَ / دِ ] ( اِ ) دندانه ٔکلید. ( برهان ) ( آنندراج ). زبانه کلید :
گشت ایمن ساحت ملکش ز دزدان آنچنانک
خانه ها ایمن شدند از زحمت درها گده.|| نوکر پست دهاتی ، مثل گده فراش. ( فرهنگ نظام ).

(گَ دِ یا دَ ) (اِ. ) دندانة کلید، زبانة کلید.

( اسم ) دندان. کلید زبان. کلید .

/gode/ برآمدگی

( گَدِه ) سیرابی
هیره