معانی کلمه : گبرکی
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
۱. زردشتی گری.
۲. [مجاز] کافری.
۳. (اسم، صفت نسبی منسوب به گبرک ) ظرف شراب: دارم طمع ز جود تو یک گبرکی شراب / بفرست و بنده را مکن از خویش مشتکی (ابن یمین: ۵۴۶ ).
۲. [مجاز] کافری.
۳. (اسم، صفت نسبی منسوب به گبرک ) ظرف شراب: دارم طمع ز جود تو یک گبرکی شراب / بفرست و بنده را مکن از خویش مشتکی (ابن یمین: ۵۴۶ ).
فرهنگ فارسی
( صفت ) منسوب به گبرک : ۱ - آنچه منسوب به زردشتیان باشد . ۲ - ظرفی که شراب در آن کنند ( زردشتیان بباده فروشی می پرداختند ) ( بدو معنی ) : دارم طمع زجود تو یک گبرکی شراب بفرست بنده را مکن از خویش مشتکی . ور نیست گبرکی بفرست آنچه هست از آن هرچ آید از تو آن نبود غیر گبرکی . ( ابن یمین )
