تلفظ بین المللی : /ɡˈɑv dˈuːʃeː/ تلفظ : [g'Av d'u:Se:]
لغت نامه دهخدا
گاودوشه. [ ش َ/ ش ِ ] ( اِ مرکب ) ظرفی باشد که در آن شیر دوشند. ( برهان ). محلب. علبه. ملبن. ( منتهی الارب ) : خصم خر تو چو گاودوشه از فاقه دو دست بر سرآمد.حکیم روحی ( از جهانگیری ).... عمربن الخطاب فعلق الهلالین المحمولین الیه من فتح المدائن مع الگاودوشه. ( الجماهر بیرونی چ دکن ص 67 ).گاودوشه. [ ش ِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان مرکزی بخش فریمان شهرستان مشهد، واقع در 18 هزارگزی جنوب فریمان سر راه م...
فرهنگ فارسی
( اسم ) گاو دوش : خصم خر تو چو گاو دوشه از فاقه دو دست برسر آمد . ( روحی ) دهی در مشهد
