تلفظ بین المللی : /kuːrkˈonɑn/ تلفظ : [ku:Rk'onAn]
لغت نامه دهخدا
کورکنان . [ کو ک ُ ] (ق مرکب ) در حال کور کردن . و رجوع به کور کردن شود. || در حال محو کردن و از بین بردن آثار و نابود کردن نشانه ها : پی کورکنان حریف جویان ز آنگونه که هیچ کس ندانست .
