تلفظ بین المللی : /kˈuroʃ kˈabir/ تلفظ : [k'uRoS k'abiR]
لغت نامه دهخدا
کورش کبیر. [ رُ ش ِ ک َ ] ( اِخ ) کورش بزرگ. سردودمان و مؤسس سلسله هخامنشی ( 559 - 529 ق.م. ) پسر کمبوجیه ٔاول یا کمبوجیه دوم در بعضی از مآخذ او را کورش دوم و در برخی دیگر کورش سوم نامیده اند. وی بر آخرین پادشاه ماد موسوم به ایشتوویگو یا آستیاژ خروج کرد و پادشاهی را از قوم ماد به قوم پارسی منتقل ساخت و ارمنستان را مطیع کرد و با بابلیان جنگید و بابل و لودیه ( لیدی ) را مسخر ساخت و کرزوس پادشاه لود...
