معانی کلمه : کندره
لغت نامه دهخدا
کندره. [ ک َ دَ رَ / رِ ] ( اِ ) مرغکی است که در آب نشیند و مکان و آشیان در آب سازد. ( برهان ) ( آنندراج ). یک قسم مرغ آبی کوچک. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
( اسم ) مرغی است کوچک کبود که در آب نشیند کندره . توضیح ازین تعریف که در فرهنگها ( معیار جمالی سروری ) آمده هویت آن شناخته نشد .