تلفظ بین المللی : /kenˈɑːr ɡerˈeftan/ تلفظ : [ken'A:R geR'eftan]
لغت نامه دهخدا
کنار گرفتن. [ ک َ / ک ِ گ ِ رِ ت َ ] ( مص مرکب ) کنار جستن. ( آنندراج ). دوری کردن. کناره گرفتن : ز پیوند یاری چه گیری کنارکه سروت بود پیش و مه در کنار.اسدی.مگذار کز کنار تو گیرد دمی کنار.سوزنی.رجوع به کناره گرفتن شود. || چسبانیدن کسی را بخود از یکسوی بدن با افکندن یک دست به گردن یا پشت او. با یک دست کسی را به خود دوسانیدن. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). در آغوش گرفتن. بغل کردن. این ترکیب بیشتر با...
