معانی کلمه : کله دار
لغت نامه دهخدا
کله دار. [ ک َل ْ ل َ / ل ِ ] (نف مرکب ) در تداول عامه ، آدم مدبر و تیزهوش و فطن و سریعالانتقال وبا ذوق و ادراک . (فرهنگ لغات عامیانه ٔ جمالزاده ).
فرهنگ عمید
کلاه‌دار#NAME?
= کلاه دار
فرهنگ معین
(کُ لَ ) (ص . ) خدمتکار.
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱ - پادشاه صاحب جاه : ( نرگس که کله دار جهانست ببین کو نیز چگونه سر در آورد بزر ) . ( حافظ ) ۲ - سر کش و متکبر . یا کله داران افلاک . ستارگان .
در تداول عامه آدم مدبر و تیز هوش و فطن و سریع الانتقال و باذوق و ادراک
در تداول عامه آدم مدبر و تیز هوش و فطن و سریع الانتقال و باذوق و ادراک
گویش مازنی
آدم پرمغز و خوش فکر
/kalle daar/ آدم پرمغز و خوش فکر