معانی کلمه : کلب
لغت نامه دهخدا
کلب . [ ک َ ] (اِخ ) نام موضعی است میان قومس و ری . (منتهی الارب ).
کلب . [ ک َ ] (اِخ ) ابن عمروبن لؤی از بحیله . جد جاهلی است . (از اعلام زرکلی ).
کلب . [ ک َ ] (اِخ ) جد جاهلی و فرزندان او بطنی از خثعمند و منازل آنها به ارض حجاز است . (از اعلام زرکلی ).
فرهنگ عمید
۱. دهان؛ گرداگرد دهان؛ پوز؛ نس.
۲. منقار پرنده.
ویژگی سگ گزنده و مبتلا به هاری.
〈 کلبکلب: ‹کلبالکلب› [قدیمی] سگ دیوانه و گزنده؛ سگ هار.
سگ.
〈 کلب اصغر: (نجوم) از صورتهای فلکی واقع در نیمکرۀ شمالی؛ کلب مقدم.
〈 کلب اکبر: (نجوم) از صورتهای فلکی جنوبی؛ کلب اعظم؛ کلبالجبار.
فرهنگ معین
(کَ لَ) (اِ.) منقار مرغان .
(کَ) [ ع . ] (اِ.) سگ . ج . کلاب .
(کَ لَ ) (اِ. ) منقار مرغان .
(کَ ) [ ع . ] (اِ. ) سگ . ج . کلاب .
(کَ ) [ ع . ] (اِ. ) سگ . ج . کلاب .
دانشنامه آزاد فارسی
فرهنگ فارسی
سگ
کلپ، کلف، کلفت:دهان، گرداگرددهان، پوز، نس، سگ
( اسم ) سگ جمع : کلاب .
کلب کلب سگ دیوانه و گزنده . سگ هار و گزنده
( اسم ) سگ جمع : کلاب .
کلب کلب سگ دیوانه و گزنده . سگ هار و گزنده
