کلاهبردار. [ ک ُ ب َ ] ( نف مرکب ) آدم حقه باز و شیاد و مال مردم خور. کسی که به انحاءمختلف مال مردم را از ایشان بگیرد. ( از فرهنگ عامیانه جمالزاده ). کلاه بردارنده ، آنکه به فریب مال مردم و پول دیگران را بگیرد. حقه باز. کسی که کلاهبرداری کند. ( فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به کلاهبرداری شود.
