معانی کلمه : کفر
لغت نامه دهخدا
کفر. [ ک ُ ف ُ ] (اِ) کپور و آن قسمی ماهی باشد. (یادداشت مؤلف ) و رجوع به کپور شود.
کفر. [ ک ُ ف ُ ] (ع ص ، اِ) ج ِ کفور. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به کفور شود.
فرهنگ عمید
۱. [مقابلِ ایمان] بی دینی.
۲. (اسم ) [مجاز] سخن کفرآمیز یا حاکی از کفر: کفر نگو.
۳. (اسم مصدر ) [قدیمی] ناسپاسی.
۲. (اسم ) [مجاز] سخن کفرآمیز یا حاکی از کفر: کفر نگو.
۳. (اسم مصدر ) [قدیمی] ناسپاسی.
فرهنگ معین
(کُ) (اِ.) قیر.
(کَ فَ) [ ع . ] (اِ.) قریه و آن در اسماء امکنه آید.
(کُ) [ ع . ] (اِمص .) بی دینی ، ناسپاسی . ؛~ کسی ~بالا آمدن کنایه از: برآشفتن ، خشم کسی انگیخته شدن .
دانشنامه آزاد فارسی
فرهنگ فارسی
دانشنامه عمومی
مترادف و متضاد
قیر
کفران، ناسپاسی، ناشکری
ارتداد، الحاد، بتپرستی، بیدینی، زندقه، شرک ≠ ایمان
۱. ارتداد، الحاد، بتپرستی، بیدینی، زندقه، شرک
۲. کفران، ناسپاسی، ناشکری
۳. قیر ≠ ایمان
دانشنامه اسلامی
فرهنگ فارسی ساره
بی خدایی، خدا نشناس
