معانی کلمه : کشمان

کشمان. [ ک ِ ] ( اِ مرکب ) زمین کشت زراعت کرده شده را گویند. ( برهان ) ( آنندراج ). در حاشیه برهان آمده است : این کلمه مخفف کشتمان است مرکب از کشت ( کاشتن ) + مان ( پسوند اتصاف ) کشتمند :
از حبوبات در همه کشمان
نیست چندانکه درکشند بفخ.النقوع ؛ گوآب در کشمان. ( مهذب الاسماء ).

۱. زمین های پیرامون ده که در آن ها زراعت کنند.
۲. آیش یا گردش زراعتی که هر سال محصول دیگری غیر از محصول سال قبل بکارند.

(کِ ) (اِمر. ) = کشت مان : زمین زراعت شده .