در دوره صفویان زمین ها به دو دسته تقسیم می شدند:نوع اول، زمین های نامرغوب و بدون استفاده که متعلق به شاه و حکومت بود. کشاورزی در این اراضی، با اجازهٔ حاکم ناحیه یا نمایندهٔ شاه امکان پذیر بود. نوع دیگر، زمین های حاصل خیر و مورد استفاده بود که خود چند نوع داشتند:خاصه، حکومتی، مالکیتی محدود، وقفی و شخصی.زمین های خاصه به شاه تعلق داشت. بخشی از این زمین ها، به مقام های لشکری، کشور و درباری اعطا می شد ...