کربلایی، احمد بن ابراهیم (کربلا ـ نجف ۱۳۳۲ق)عارف ، فیلسوف و فقیه امامی. شاگرد میرزا محمد حسن شیرازی (مجدّد)، میرزا حبیب الله رشتی و میرزا حسین خلیلی تهرانی بود. پس از طیّ مدارج علمی، در مکتب عرفانی ملّا حسین قلی همدانی تربیت یافت و به درجات والای عرفانی دست یافت و کرسی درس استاد بدو رسید. از آثارش مکاتبات عرفانی با علامه محمدحسین اصفهانی مشهور به کمپانی است که در آن در صدد اثبات وحدت شخصی وجود است...
