معانی کلمه : کراوات

پارچۀ باریک و بلندی که با گره مخصوصی به دور یقۀ پیراهن بسته می شود.

(کِ ) [ فر. ] (اِ. ) پارچه ای باریک و بلند که مردان به یقة پیراهن گره زنند و از جلو سینه آویزان کنند، فکل .

دستمال گردن، پارچه باریکی که به یخه پیراهن میبندند
( اسم ) پارچه ای باریک و دراز که بیخ. پیراهن بندند و از پیش سینه آویز ند دستمال گردن : [ حال فارغ گشته از هر دغدغه تنگتر بسته کراوات و یقه ] . ( بهار )