تلفظ بین المللی : /kˌabuːtˈarbɑz/ تلفظ : [k,abu:t'aRbAz]
لغت نامه دهخدا
کبوترباز.[ ک َ ت َ ] (نف مرکب ) که کبوتر باختن کار دارد. که در کار پرورش و پرواز دادن و باختن کبوتر اهتمام دارد. کسی که با کبوتران بازی می کند و در طیران و پرواز آنها گرو می بندد. (ناظم الاطباء). || کبوتربان . (ناظم الاطباء). زَجّال . (ملخص اللغات حسن خطیب ). || کنایه از محیل و مکار است . || کنایه از رند پرکار است . (آنندراج ) : کی جواب نامه آید زان سراپا ناز من کرد ضبط نامه بر شوخ کبوترباز من .اش...
فرهنگ معین
( ~ .) (ص فا.) 1 - کسی که به نگاه داری و پرورش کبوتران می پردازد. 2 - کنایه از: حیله گر، مکار.
