( اسم ) نوعی بازیست و طریق. آن چنین است که یکی دستها را بر زمین گذارد و فریاد کند : [ کاکاو ] و حریفان دیگر از اطراف او در آیند و وی را بباد شق گیرند . او همانطور که دست بر زمین نهاده از عقب آنان میدود و بهر کس که سر پای خود را برساند او را بجای خود آورد : [ بگا و چشم. دل را ز غیر صافی کن ز لهو و لعب چه بازی چو کودکان کاکاو ? ] ( آذری )
