معانی کلمه : کاشت
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
کاشتن؛ کشت‌وزرع.
⟨ کاشت‌و‌داشت: (کشاورزی) کاشتن و نگهداری کردن.
کاشتن، کشت وزرع.
* کاشت و داشت: (کشاورزی ) کاشتن و نگهداری کردن.
* کاشت و داشت: (کشاورزی ) کاشتن و نگهداری کردن.
فرهنگ معین
(مص مر. ) زراعت کردن ، کاشتن .
فرهنگ فارسی
نصب یا انتقال همیشگی یا موقت کاشتینه به بدن
کاشتن، کشت وزرع
( مصدر ) زراعت کردن کاشتن : [ بر زیگری کاشت است و داشت و برداشت ] .
( مصدر ) زراعت کردن کاشتن : [ بر زیگری کاشت است و داشت و برداشت ] .
گویش اصفهانی
تکیه ای: beškâšt
طاری: beškâšt
طامه ای: boykašt
طرقی: beškašt
کشه ای: beškašt
نطنزی: baškešt
مترادف و متضاد
حراثت، زراعت، زرع، فلاحت، کشاورزی، کشت
implant (اسم)
کاشت
فرهنگستان زبان و ادب
{implant , implantation} [پیوند] نصب یا انتقال همیشگی یا موقت کاشتینه به بدن