معانی کلمه : کابین

مِهر؛ مهریه.
⟨ کابین کردن: (مصدر متعدی) [قدیمی] به عقد ازدواج درآوردن؛ نکاح کردن.

۱. هریک از اتاق‌های کشتی.
۲. اتاقکی در جلو هواپیما برای هدایت هواپیما به‌وسیلۀ خلبان و کمک‌خلبان.
۳. اتاقکی که به‌عنوان رختکن از آن استفاده می‌شود.
۴. اتاقک تلفن عمومی در مخابرات یا معابر.