۱. جایی که آب در آن جمع می شود، آبگیر، تالاب: می ستان اکنون بدانگه کاین زمین همچون ستی / آب چون مهتاب و بر ماهی چو زندان گشته ژی (ابوشکور: شاعران بی دیوان: ۹۱ ). ۲. استخر. ۳. جوی.
فرهنگ معین
(اِ. ) آبگیر، آبدان .
فرهنگ فارسی
آبگیر، تالاب، استخر، جوی، جائی که آب در آن جمع شود، ژیر هم گویند ( اسم ) آبگیر آبدان شمر جایی که در آن آب جمع شود .