معانی کلمه : چکر
لغت نامه دهخدا
چکر. [ چ ِ ک ُ ] ( اِ ) چوبی گرد که کودکان بدان بازی کنند. قسمی چوب برای نوعی بازی کودکانه که آن بازی را به عربی طَث خوانند. مِطَثَّه. ( منتهی الارب ).
فرهنگ فارسی
چوبی گرد که کودکان بدان بازی کنند . قسمی چوب برای نوعی بازی کودکانه که آن بازی را بعربی (( طث ) ) خوانند .
گویش مازنی
لاغر اندام و بلند قد
شاخه ی تیزی که باعث پاره گی لباس گردد
جارویی که از به هم بستن شاخه های نازک درست شود
۱زائده های بافه ی نی ۲بوته ی شالی که انبوه نباشد
