معانی کلمه : چهارسو
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
۱. چهارطرف، چهارجانب، چهار سمت، جهات چهارگانه.
۲. [مجاز] دنیا.
۳. (اسم، صفت ) نوعی پیچ گوشتی با سری متقاطع.
۴. [مجاز] چهارراه میان بازار، محلی که چهار بازار از آن منشعب می شود.
۵. [قدیمی] چهارراه.
۶. [قدیمی، مجاز] همه جا.
۷. (صفت ) [قدیمی] چهارضلعی.
۸. (صفت ) [قدیمی] ویژگی شکم سیر و بسیارپر.
۲. [مجاز] دنیا.
۳. (اسم، صفت ) نوعی پیچ گوشتی با سری متقاطع.
۴. [مجاز] چهارراه میان بازار، محلی که چهار بازار از آن منشعب می شود.
۵. [قدیمی] چهارراه.
۶. [قدیمی، مجاز] همه جا.
۷. (صفت ) [قدیمی] چهارضلعی.
۸. (صفت ) [قدیمی] ویژگی شکم سیر و بسیارپر.
فرهنگ معین
( ~. ) [ په . ] (اِمر. ) ۱ - چهارجانب : شمال ، جنوب ، مشرق ، مغرب . ۲ - چهارراه . ۳ - چهارراه میان بازار، چارسوق ، چارسوک . ۴ - (کن . ) دنیا، جهان .
فرهنگ فارسی
چهارسوی، چهارراه، چهارراه میان بازار، چهارسوق
( اسم ) ۱ - چهار جانب شمال جنوب مشرق و مغرب . ۲ - چهار راه. ۳ - چهار راه میان بازار چهار سوق چهار سوک . ۴ - دنیا جهان .
از آبادیهای مازندران و استر آباد است .
( اسم ) ۱ - چهار جانب شمال جنوب مشرق و مغرب . ۲ - چهار راه. ۳ - چهار راه میان بازار چهار سوق چهار سوک . ۴ - دنیا جهان .
از آبادیهای مازندران و استر آباد است .
دانشنامه عمومی
واژه نامه بختیاریکا
چار نرِه
چار نرِه؛ چار نَر؛ قِرآقِر ( چار قر )
چار نرِه؛ چار نَر؛ قِرآقِر ( چار قر )
