چس خور. [ چ ُ خوَرْ / خُرْ ] ( نف مرکب ) آدم خیلی بخیل. ( فرهنگ نظام ). کنایه از شخص ممسک و بخیل. لئیم. سخت ممسک.خسیس. آنکس که نه خود از آنچه دارد بهره برگیرد و نه دیگران را بهره مند سازد. کسی که با داشتن ثروت در امر معیشت امساک و بخیلی کند. رجوع به چس خوری شود.
