معانی کلمه : چاوان

تلفظ بین المللی : /tʃˈɑvɑn/ تلفظ :‌ [tS'AvAn]

لغت نامه دهخدا

چاوان. ( نف ، ق ) در حال چاویدن. بانگ کنان مرغی از دوری فرزند یااز بیم و جز آن. چاوچاوان. رجوع به چاوچاوان شود.
و رجوع به چاو شود.

۱. بانگ کنان.
۲. ناله کنان.

چاو چاوان . در حال چاویدن . بانگ کنان مرغی از دوری فرزند یا از بیم و جز آن .

چاوان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان میدان چای بخش مرکزی شهرستان تبریز واقع شده است.

اسم: چاوان (دختر) (کردی) (تلفظ: čāvān) (فارسی: چاوان) (انگلیسی: chavan)
معنی: چشم ها