چالِ میدان، محلّهاز محله های چهارگانۀ تهران تا اواسط دورۀ ناصری. در جنوب شرقی شهر بود، از شمال به عودلاجان، از غرب به محلۀ بازار و از شرق و جنوب به حصار و خندق شهر محدود می شد. به وسیلۀ دروازه های دولاب، حضرت عبدالعظیم، خراسان و غار به خارج حصار شهر راه داشت. نام چال میدان احتمالاً مربوط به زمانی است که اهالی تهران در خانه های زیرزمینی زندگی می کردند. فضای عمیق چال میدان در فاصلۀ تکیه های رضاقلی خ...
