معانی کلمه : چاشت خوار
لغت نامه دهخدا
چاشت خوار. [ خوا / خا ] (نف مرکب ) چاشت خوارنده . چاشت خورنده . آن که طعام چاشت خورد. (آنندراج ). غدیان . (منتهی الارب ).
فرهنگ عمید
۱. کسی که چاشت بخورد، چاشت خورنده، آن که طعام چاشت بخورد.
۲. کسی که یک بار غذای لذیذی به رایگان خورده و باز هم به طمع آن باشد.
۲. کسی که یک بار غذای لذیذی به رایگان خورده و باز هم به طمع آن باشد.
فرهنگ فارسی
چاشت خوارنده . چاشت خوردنده . آنکه طعام چاشت خورد .
