معانی کلمه : چاربالش

تلفظ بین المللی : /tʃˈɑrbˈɑlaʃ/ تلفظ :‌ [tS'ARb'AlaS]

لغت نامه دهخدا

چاربالش. [ ل ِ ] ( اِ مرکب ) مسند و وساده ای که پادشاهان و صدور و اکابر بر آن نشینند و بر آن تکیه کنند. ( ناظم الاطباء ). مسندی را گویند که پادشاهان و صدور و اکابر برآن نشینند. ( برهان ). مسند ملوک و اکابر از این جهت که ظاهراً سابق تکیه کلانی که حالا بر پشت میدارند مرسوم نبود بلکه رسم آن بود که دو تکیه بر یمین و یسار. میگذاشتند یا آنکه یکی بر پشت و یکی پیش سینه و دو بر یمین و یسار. پس حقیقت چاربال...

فرهنگ عمید

۱. [مجاز] دنیا: چو در چاربالش ندیدم درنگ / نشستم در این چار دیوار تنگ (نظامی۵: ۷۶۱ ).
۲. [مجاز] عناصر اربعه: سر آنگاه بر چاربالش نهیم / کز این لنگر «چاربالش» رهیم (نظامی۶: ۱۰۲۷ ).
۳. چهار بالشی که هنگام نشستن در پشت سر و طرف راست و چپ و زیر پای خود بگذارند و بر آن تکیه بدهند.
۴. تخت، مسند.

فرهنگ فارسی

( اسم ) چهار بالشمسندیرا گویند که پادشاهان و صدور و اکابر بر آن نشینند . مسند ملوک و اکابر ازین جهت که ظاهرا سابق تکی. کلانی که حالا بر پشت میدارند مرسوم نبود بلکه رسم آن بود که دو تکیه بر یمین و دو تکیه بر یسار میگذاشتند یا آنکه یکی بر پشت و یکی پیش سینه و دو بریمین و یسار ٠ پس حقیقت چار بالش همان چار تکیه باشد که به مجاز معنی مسند مذکور شهرت گرفته ٠ مسند و ساده ای که پادشاهان و صدور و اکابر بر آ...

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

معانی کلمه : چاربالش

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : چاربالش

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات