تلفظ بین المللی : /tʃˈɑr pˈɑj/ تلفظ : [tS'AR p'Aj]
لغت نامه دهخدا
چارپای. ( اِ مرکب ) هر حیوانی که دارای چهار دست و پا باشد. چارپا. چاروا. ذوات الاربع || مرکب سواری چون اسب و استر و خر و شتر و امثال آن. ستور. نعم. بهیمه. ماشیه. مال : سکندر بدو گفت تاریک جای بدو اندرون چون رود چارپای.فردوسی.تبه شد بسی مردم و چارپای یکی را نبد خنگ جنگی به جای.فردوسی.ز بس مردن مردم و چارپای پیی را نبد بر زمین نیز جای.فردوسی.بدادی ز گنج آلت و چارپای نماندی که پایش برفتی ز جای.فردوسی...
فرهنگ فارسی
هر حیوانی که دارای چهار دست و پا باشد . چار پا . چاروا . مرکب سواری چون اسب و استر و خر و شتر و امثال آن . ستور . ذوات الاربع . نعم . بهیمه . ماشیه . مال .
