تلفظ بین المللی : /pˌejq1ambˈari/ تلفظ : [p,ejq1amb'aRi]
لغت نامه دهخدا
پیغمبری. [ پ َ / پ ِ غ َ ب َ ] ( حامص مرکب ) عمل پیغمبر. نبوت. نباوة. ( منتهی الارب ). رسالت. پیغامبری. پیامبری. پیمبری : نشست اندرایران به پیغمبری بکاری چنان یافه و سرسری.دقیقی.یکی پیر پیش آمدش سرسری بایران بدعوی پیغمبری.دقیقی.بزابلستان شد به پیغمبری.که نفرین کند بر بت آزری.دقیقی.که نپسندد او را [زرتشت را] به پیغمبری.سر اندر نیارد بفرمانبری.دقیقی.ز چین نزد شاپور شد بارخواست به پیغمبری شاه را یارخ...
فرهنگ فارسی
۱- پیام آوری قاصدی رسالت : پیغمبری رنج بردم بسی نپرسید ازین باره از من کسی . ( شا. بخ ۲ ) ۱۴۸۷ : ۶- نبوت رسالت پیغامبری : مگر خواب را بیهده نشمری یکی بهره دانش ز پیغمبری . ( شا. بخ ۲۳۶۷ : ۸ )
