معانی کلمه : پیشه ور

کسی که دارای کار و هنر و پیشه است، پیشه کار، پیشه گر، دارای پیشه: به پایان رسد کیسهٴ سیم و زر / نگردد تهی کیسهٴ پیشه ور (سعدی۱: ۱۶۵ ).

( ~. وَ ) (ص مر. ) دارای پیشه ، کسی که دارای کار و هنری است .

( صفت ) اهل حرفه صنعتگر صانع صنعتکار پیشه کار پیشه گر : و پیشه ور و بازرگان بیشتر غریب اند زیرا که مردمان این ناحیت ( قارن ) جز لشکری و برزیگر نباشند. توضیح فرهنگستان پیشه وران ( جمع پیشه ور ) را بجای کسبه و اصناف پذیرفته است .
دهی جزو بخش مرکزی شهرستان رشت
پیشه کار، پیشه گر، کسی که کاروهنروپیشه دارد