معانی کلمه : پی سوز
لغت نامه دهخدا
پی سوز. ( نف مرکب ) سوزنده پی ( پیه ). || ( اِ مرکب ) پیه سوز.چراغی که در آن چربی ( پیه ) و فتیله بکار برند. قسمی چراغ. جنسی از شمع که در آن پیه سوزند :
عدوی تو پیوسته دلسوز باد
چو پی سوز اندر دلش سوز باد.رجوع به پیه سوز شود.
عدوی تو پیوسته دلسوز باد
چو پی سوز اندر دلش سوز باد.رجوع به پیه سوز شود.
فرهنگ فارسی
( اسم ) پیه سوز : عدوی تو پیوسته دلسوز باد. چو پیسوز اندر دلش سوز باد. ( شرفنام. منیری . لغ. )
گویش مازنی
چراغ پیه سوز
/pi sooz/ چراغ پیه سوز
