معانی کلمه : پکن
لغت نامه دهخدا
پکن. [ پ ِ ک َ ] ( اِخ ) خانبالغ. رجوع به پکینگ شود.
فرهنگ معین
(پَ کَ ) (اِ. ) نک ارزن .
دانشنامه آزاد فارسی
فرهنگ فارسی
سابقا آنرا پی پینگ میگفتند.شهر و پایتخت کشور چین در ناحیه شمال شرقی آن کشور که ۷۵٠٠٠٠٠ تن جمعیت دارد و مرکب از چهار شهرمیباشد : شهر چینی یا شهر خارجی شهر تاتار یا شهر داخلی . در مرکز شهر اخیر شهر سلطنتی قرار دارد و آن ((شهرممنوع ) ) را احاطه کرده . پکن یکی از مراکز بزرگ صنعتی و تجاری بشمار میرود.
( اسم ) ارزن .
( اسم ) ارزن .
