معانی کلمه : پوک

۱. پوچ، میان تهی، بی مغز.
۲. پوده، پوسیده.
۳. (اسم ) پوشال، آتش گیره: گر برفکند گرم دم خویش به گوگرد / بی پوک ز گوگرد زبانه زند آتش (آغاجی: مجمع الفرس: پوک ).

(ص . ) هر چیز تو خالی ، میان تهی .

گنده

میان تهی، بی مغز، پوده، پوسیده، پوشال، آتشگیره
( اسم ) ۱- بادی که بجهت روشن کردن از دهن بدمند. ۲- هر چیز سبک زرد سوز مانند سوخت. پنبه که آتش از چخماق در آن افتد برای افروختن آتش آتشگیرهپودهپدهحراقه: گر بر فکنم گرد دم خویش بگو گرد بی پوک ز گو گرد زبانه زند آتش . ( منجیک )

/pook/ پتک & اخم

آوای برخورد دو جسم
پتک
کله؛ سر پوک؛ سر و کله