معانی کلمه : پونه
لغت نامه دهخدا
پونه . [ ن َ ] (اِخ ) شهری بهندوستان . رجوع به پونا شود.
فرهنگ عمید
گیاهی خوش بو با ساقۀ بسیار کوتاه و برگ هایی شبیه برگ نعناع اما کوچک تر که بیشتر در کنار جوی ها می روید و خام خورده می شود.
فرهنگ معین
(نِ ) (اِ. ) پودنه ، گیاهی است خوشبو با ساقة بسیار کوتاه دارای برگ هایی مانند برگ نعناع ، در کنار نهرها می روید و خوردنی است .
دانشنامه آزاد فارسی
فرهنگ فارسی
← نعناپونه
شهری در هند درایالات بمبئی دارای ۸۵۶٠٠٠ سکنه و آب هوای معتدل .
( اسم ) پودنه . یا پون. آبی . پودنه
( اسم ) پودنه . یا پون. آبی . پودنه
دانشنامه عمومی
پو تنیک putenik
فرهنگ اسم ها
(تلفظ: pune) (در گیاهی) گیاهی علفی ، یک ساله و معطر از خانوادهی نعناع که برگها و گلهای آن مصرف دارویی دارد. ، پودنه.
گویش اصفهانی
تکیه ای: pütena
طاری: puna
طامه ای: petuna
طرقی: pünda
کشه ای: pitina
نطنزی: futina
مترادف و متضاد
پودنه، نعناع
bee balm (اسم)
بادرنجبویه، پونه
pennyroyal (اسم)
پونه
دانشنامه اسلامی
فرهنگستان زبان و ادب
[گیاهان دارویی] ← نعناپونه
