تلفظ بین المللی : /pˌozitˈivism/ تلفظ : [p,ozit'ivism]
فرهنگ معین
( ~. ) [ فر . ] (اِ. ) هرگونه مذهب فلسفی که مابعدالطبیعه را رد می کند، تجربه - گرایی .
دانشنامه آزاد فارسی
پوزیتیویسم (positivism)(یا: اثبات گرایی تحصّلی) نظام فلسفی مبتنی بر شناختِ تجربیِ پدیده های طبیعی، با تأکید بر این رویکرد که متافیزیک و الهیات نظام های ناکافی و ناقص شناخت اند. اصطلاح پوزیتیویسم را نخستین بار اوگوست کُنت، به کار برد، اما برخی از مفهوم های پوزیتیویستی را می توان در آثار دیوید هیوم، دوک دو سَن سیمون و ایمانوئل کانت ردگیری کرد. کُنت، اصطلاح پوزیتیویسم را بر این مبنا برگزید که بر «واق...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] پوزیتیویسم، از POSITIVE به معنای واقعی، مثبت، صریح، تحقیقی، تحصّل گرایی و اثبات گرایی می باشد.پوزیتیویسم اصطلاحی فلسفی است که بر اساس آن، تنها روش معتبر تحقیق و شناخت، روش علمی تجربی دانسته می شود. روشی که بر پایه تجربه است.اولین بار در تاریخ علوم، این اصطلاح را آگوست کنت فیلسوف و جامعه شناسی فرانسوی به کار برد.مراحل فکر بشرآگوست کنت برای فکر بشر ۳ مرحله قایل بود:نخست: مرحله الهی و دینی...
