معانی کلمه : پندر
لغت نامه دهخدا
پندر. [ پ َ دَ ] ( اِخ ) نام قلعه ای است به بالای کوه در حوالی شیراز.
فرهنگ فارسی
نام قلعه ایست ببالای کوه در حوالی شیراز
دانشنامه عمومی
گویش مازنی
از توابعدهستان فریم ساری
/pendar/ از توابعدهستان فریم ساری
/pen dar/ پن در
/pen dar/ پن در
