تلفظ بین المللی : /pˌaluːpidˈɑs/ تلفظ : [p,alu:pid'As]
لغت نامه دهخدا
پلوپیداس. [ پ ِ ل ُ ] ( اِخ ) سردار و فرمانده قوای تب ( طبس )، دوست اپامی نُنداس. وی در اخراج اسپارتیان از تب بسال 378 ق. م. دست داشت و در فتح لوکتر سهیم بود. پلوپیداس بسال 365 ق. م. در سینوسفال ( تسالی ) کشته شد. وی به شجاعت و ثروت مشهور بود و به کرات در تسالیا و مقدونیه بر ضد اسپارتیان محاربه کرد در تاریخ ایران باستان ( ج 2 ص 1149 ) آمده است : چند سال پس از صدور فرمان صلح ( فرمان اردشیر دوم بسال...
دانشنامه آزاد فارسی
پِلوپیداس (ح ۴۱۰ـ۳۶۴پ م)(Pelopidas)سردار و دولتمرد اهل تب. وقتی که تِب در ۳۸۳پ م به تصرف اسپارت درآمد، او به آتن گریخت؛ نیرویی برای آزادی شهر تشکیل داد و پادگان اسپارت را در تِب مجبور به تسلیم کرد (۳۷۹پ م). او، که نابغه ای نظامی بود، در ۳۷۱پ م، به همراه ژنرال اِپامینونداس، برتری تِب را با پیروزی بر لئوکترا برقرار ساخت. پِلوپیداس سپاه تب، مشهور به «دستۀ مقدس» را سامان داد و فرماندهی آن را برعهده گر...
