پسر رامی. [ پ ِ س َ رِ ] ( اِخ ) قَصّار اُمّی. شاید یکی از این دو تصحیف دیگری است و آن نام شاعری است باستانی و از او ابیات ذیل در فرهنگ اسدی شاهد آمده است از جمله : در لفظ قُبا که نام شهری است :پست نشسته تو در قبا و من اینجاکرده ز غم چون رکوک بوق چو آهن ( ؟ ).و در لفظ رکوک ( کرباس ) گوید:بار ببسته ست در رکوک من اینجاکرده رخم چون رکوک و بوق ( ؟ ) چو آهن.در لغت کفا ( بمعنی سختی و رنج ) بیت ذیل بنام ...