تلفظ بین المللی : /pestˈɑndɑr/ تلفظ : [pest'AndAR]
لغت نامه دهخدا
پستان دار. [ پ ِ ] ( نف مرکب ) ( حیوان... ) جانوری که صاحب پستان است و بچه خود را بدان شیر دهد. پستانداران. دوده حیواناتی که بچه های خود را شیر دهند. ذوات الثدی.
فرهنگ عمید
هر جاندار که بچه بزاید، بچۀ خود را شیر بدهد، خونگرم و دارای ستون فقرات باشد. مادۀ آن ها در پستان ها غده هایی دارند که شیر از آن ها می تراود.
فرهنگ معین
(پِ ) (اِمر. ) رده ای از جانوران مهره دار خون گرم اغلب دارای بدن پوشیده از پشم یا مو به ویژه دارای غده های پستانی در ماده ها و معمولاً بچه زا. ج . پستانداران .
دانشنامه آزاد فارسی
پستاندار (mammal)هریک از جانوران گروه بزرگ مهره داران خون گرم که مشخصۀ افراد مادۀ آن داشتن غدد شیری است. این غدد را نوزادان می مکند. مو از دیگر ویژگی های پستاند اران است که در برخی گونه ها، نظیر نهنگ ها، بسیار کاهش یافته است. گوش میانی از سه استخوان کوچک (استخوانچه ها)، و آرواره تحتانی از دو استخوان تشکیل شده است. گردن هفت مهره دارد و گلبول های قرمز خون فاقد هسته اند (رده پستانداران). پستانداران ب...
فرهنگ فارسی
دارای پستان، هرجانوری که بچه بزایدوشیربدهد ( صفت اسم ) یک فرد ازرد. ذی فقاران پستاندار جانور ذی فقاری که دارای پستان باشد ذوالثدی . جانوری که صاحب پستان است و بچه خود را بدان شیر دهد
