کلماتور
پرپر. [ پ َ پ ُ ] (اِ) فرفور. تیهو. (شعوری بنقل از المجمع).
گل پربرگ؛ گلی که گلبرگ بسیار داشته باشد.
صدای پر زدن پرنده.
⟨ پرپر زدن:
۱. (مصدر لازم) بالوپر زدن پرنده.
۲. [مجاز] جان دادن و مردن.
⟨ پرپر کردن: (مصدر متعدی) از هم کندن و ریزریز کردن برگهای گل.
(پَ پَ) (اِمر.) 1 - صدا یا حالت پر زدن پرنده . 2 - (عا.) کنایه از: جان دادن و مردن .
(پُ. پَ) (اِمر.) 1 - پوشیده از پر. 2 - هر گیاهی که گلش بر اثر تربیت و توجه بیش از حد معمول گلبرگ داشته باشد.
بسیار زیاد – کاملا انباشته – پر شدن در حد فاصل در حد ظرفیت ...