پروین خاتون. [ پ َرْ ] ( اِخ )شاعره ای است باستانی که از شعر او در لغت نامه اسدی به شاهد آمده است و در بعض نسخ پرویزخاتون ضبط شده وظاهراً پروین خاتون درست باشد این دو بیت از اوست :طفل را چون شکم بدرد آیدهمچو افعی ز رنج ، او برپیخت گشت ساکن ز درد چون دارواو بماچوچه در دهانش ریخت .بیت ذیل نیز درموضعی از لغت فرس ( ص 506 ) بنام پرویز [ ظ: پروین ] خاتون برای لغت دنه به شاهد آمده است لکن در دیوان منوچهر...