تلفظ بین المللی : /porvarˈɑnidˌan/ تلفظ : [poRvaR'Anid,an]
لغت نامه دهخدا
پرورانیدن. [ پ َرْ وَ دَ ] ( مص ) پروردن. پروراندن. تربیت کردن. سبب پرورش شدن. پرورش کردن. ترشیح. تنبیت : بدو گفت رستم که ای شیرفش مرا پرورانید باید بکش.فردوسی ( از اسدی ).همانا که از بهر این روزگارترا پرورانید پروردگار.فردوسی.پرورانیدیم ترا و بنعمت بزرگ گردانیدیم. ( قصص الانبیاء ص 99 ). پس مادر موسی اورا می پرورانید تا مدتی برآمد. ( قصص الانبیاء ص 91 ). || انشاء. ( منتهی الارب ). || تغذیه. ( تاج ...
فرهنگ معین
(پَ وَ دَ ) (مص م . ) نک پروراندن .
فرهنگ فارسی
( مصدر )۱- پروردن پرورش دادنپرورانیدن تربیت کردن بار آوردن بزرگ کردن تعلیم ترشیح. ۲- تغذیه غذا دادن . ۳- انشائ ایجاد خلق . ۴- آراستن ظاهر کلام.
