تلفظ بین المللی : /parˈɑkarˌiːjat/ تلفظ : [paR'AkaR,i:jat]
دانشنامه آزاد فارسی
پراکْریت(به معنای «طبیعی» یا «معمولی») از زبان های هندی میانه که از سانسکریت به مفهوم «پالایش یافته» مشتق شده است و نیای زبان های رایج در شبه قارۀ هند مثل پنجابی، هندو، بنگالی، گجراتی و مراتی به حساب می آید. امروزه زبان بومی و عمومی هندی هاست. پراکریت سه مرحله را پشت سر گذاشته است. مرحلۀ اول در بخش های مرکزی هند سخنگو داشت. ویژگی پراکریت در این مرحله و مراحل بعدی، ساده کردن اصطلاحات گوناگون، حذف ه...
دانشنامه عمومی
پراکریت (به سانسکریت: prākṛta प्राकृत) نام گروهی از زبان های هندوآریایی میانه است. واژهٔ پراکریت در زبان سانسکریت معنای جداشدهٔ از یک سرچشمه را می رساند.زبان های هندوایرانیزبان های هندوآریاییپراکریتزمانی که دین بودایی و دین جینی در هند گسترش پیدا کردند و از حمایت های دولتی برخوردار بودند، به تدریج زبان سانسکریت از جایگاه نخست خود نزول پیدا کرد و جای خود را به زبان های پرکریت داد. این زبان در نتیجه...
