پدواز. [ پ َ ] ( اِ ) نشیمن گاه. جای و آرامگاه و نشیمن و قرار. پتواز. بَتواز. نشیمن گاه و آرام گرفتن بگوشه ای که به آخر کارها و جایها آنجا آرام دارند. ( حاشیه فرهنگ اسدی نسخه نخجوانی ). دو چوب بلند باشد که هر دو را از هم به اندک فاصله بر زمین فروبرند و چوب دیگر بعرض بر بالای آنها بندند تا کبوتران و گاهی جانوران شکاری بر آن نشینند و آنرا بعربی میقعه خوانند. ( برهان ). و رجوع به پرواز شود : عهد و می...
فرهنگ عمید
پتواز#NAME?
= پتواز
فرهنگ معین
(پَ ) (اِمر. ) ۱ - جای نشستن . ۲ - پاسخ ، جواب ، پتواز. ۳ - سخن ، گفتگو، مطلب .
